วันพุธที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2556

ใบความรู้ เรื่อง ประเทศสมาชิกอาเซียน



ใบความรู้
เรื่อง ประเทศสมาชิกอาเซียน

ประเทศ
เมืองหลวง
ประชากร
ศาสนา
ภาษา
1. ราชอาณาจักรไทย
กรุงเทพมหานคร
65 ล้านคน
พุทธ
ไทย
2. สาธารณรัฐสิงคโปร์
สิงคโปร์
4.6 ล้านคน
พุทธ อิสลาม
คริสต์ ฮินดู
มาเลย์ แมนดาริน
อังกฤษ
3. สาธารณรัฐฟิลิปปินส์
กรุงมะนิลา
91 ล้านคน
คริสต์ อิสลาม
ตากาล็อก
4. สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
กรุงฮานอย
86 ล้านคน
พุทธ
เวียดนาม
5. ราชอาณาจักรกัมพูชา
กรุงพนมเปญ
14.2 ล้านคน
พุทธ
เขมร
6. สาธารณรัฐอินโดนีเซีย
กรุงจาการ์ตา
245.5 ล้านคน
อิสลาม
บาฮาซาอินโดนีเซีย
7. สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
เวียงจันทน์
6 ล้านคน
พุทธ
ลาว
8. มาเลเซีย
กรุงกัวลาลัมเปอร์
27.17 ล้านคน
อิสลาม
บาฮาซามาเลเซีย
9. สหภาพพม่า
กรุงเนปิดอล์
48 ล้านคน
พุทธ
พม่า
10. บรูไนดารุสซาลาม
บันดาร์เสรีเบกาวัน
381,371 คน
อิสลาม
บาฮาซามาเลเซีย

ใบความรู้ เรื่อง เขตการค้าเสรี



ใบความรู้
เรื่อง เขตการค้าเสรี
เขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area : AFTA)
เพื่อให้ประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนได้บรรลุวัตถุประสงค์ด้านความเจริญเติบโตและความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจ เขตการค้าเสรีอาเซียน หรือ AFTA ซึ่งเป็นคาย่อมาจากคาว่า ASEAN Free Trade Area จึงถูกก่อตั้งขึ้นในการประชุมผู้นาอาเซียน (ASEAN Summit) ในปี พ.. 2535 โดยได้รับการลงนามในสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2535 ประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนได้เข้าร่วมในข้อตกลงเขตการค้าเสรีในช่วงปีต่าง ๆดังนี้
ปี พ.. 2538 ประเทศบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และ เวียดนาม
ปี พ.. 2540 ประเทศลาว พม่า
ปี พ.. 2542 ประเทศกัมพูชา
เขตการค้าเสรีเป็นข้อตกลงโดยสมาชิกกลุ่มอาเซียนซึ่งกังวลต่อผลิตภัณฑ์หัตถกรรมท้องถิ่นของตนเอง เกี่ยวกับการตลาดและคุณภาพของสินค้า เขตการค้าเสรีเป็นการลดภาษีศุลกากรเพื่อให้สินค้าภายในอาเซียนเกิดการหมุนเวียน การก่อตั้งเขตการค้าเสรีมีวัตถุประสงค์ดังนี้
1) เพิ่มปริมาณการค้าภายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
2) สร้างแรงดึงดูดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในภูมิภาคให้มากขึ้น
3) ทาให้ภูมิภาคอาเซียนเป็นฐานการผลิตที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลกการดำเนินการของเขตการค้าเสรีอาเซียนนาไปสู่การอำนวยความสะดวกต่อการค้าภายในภูมิภาคอาเซียน โดยการปรับกระบวนการด้านตรวจคนเข้าเมือง ภาษี และลดอุปสรรคอันเกิดจากมาตรการกีดกันทางการค้า ดังนี้
1) ปรับขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมืองให้สอดคล้องกัน
2) ปรับ Tariff Nomenclature ให้สอดคล้องกัน
3) ให้ประเทศสมาชิกปฏิบัติตาม GATT Valuation Agreement
4) อำนวยความสะดวกพิธีการตรวจคนเข้าเมืองด้วย Green Lane
5) ยกเลิกค่าธรรมเนียมการตรวจคนเข้าเมือง
6) ปรับมาตรฐานผลิตภัณฑ์และการตรวจประเมินเพื่อการรับรองของประเทศสมาชิก ให้สอดคล้องกัน
7) จัดทำความตกลงว่าด้วยการยอมรับร่วม

ใบความรู้ เรื่อง ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ



ใบความรู้
เรื่อง ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ
1. ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ
ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจและการพัฒนาของอาเซียน ถือเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักที่ผู้นำประเทศสมาชิกตัดสินใจรวมตัวกันเป็นอาเซียน ปัจจุบันอาเซียนมีความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ที่เรียกได้ว่าครอบคลุมทุกสาขา ไม่ว่าจะเป็นการค้าและการลงทุน การท่องเที่ยว อุตสาหกรรม การเงิน พลังงาน การต่อสู้กับความยากจน ไปจนถึงการเชื่อมโยงเครือข่ายคมนาคมของประเทศสมาชิก โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมให้อาเซียนเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียว มีการเคลื่อนย้ายทุน สินค้า บริการ การลงทุน แรงงานฝีมือระหว่างประเทศสมาชิกโดยเสรี ส่งเสริมขีดความสามารถในการแข่งขันของอาเซียน ลดช่องว่างของระดับการพัฒนาของประเทศสมาชิกอาเซียน สร้างความกินดีอยู่ดีและส่งเสริมให้อาเซียนสามารถรวมตัวเข้ากับประชาคมโลกได้ อย่างไม่อยู่ในภาวะที่เสียเปรียบ
ในด้านการค้า ประเทศสมาชิกอาเซียนได้จัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area : AFTA) ในพ.. 2535 ตามข้อเสนอของนายอานันท์ ปันยารชุน นายกรัฐมนตรี ในสมัยนั้น เพื่อเป็นกลไกช่วยขยายการค้าระหว่างประเทศสมาชิก และดึงดูดการลงทุน จากภายนอกจนถึง พ.. 2551 ประเทศสมาชิกอาเซียน 6 ประเทศที่เข้าเป็นสมาชิกก่อน ได้แก่ ประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และบรูไนดารุสซาลาม ได้ลดภาษีสินค้าในกรอบ AFTA ทุกรายการลงเหลือร้อยละ 0-5 แล้ว ในขณะที่ประเทศที่
เข้าเป็นสมาชิกอาเซียนทีหลังได้แก่ เวียดนาม ลาว พม่า และกัมพูชา มีกำหนดต้องลดภาษีสินค้าลงเหลือร้อยละ 0-5 ใน พ.. 2558
ด้านการค้าบริการ ประเทศสมาชิกอาเซียนได้ทยอยเปิดเสรีมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมุ่งเน้น ใน 7 สาขาหลัก คือ การเงิน ขนส่งทางทะเล ขนส่งทางอากาศ การสื่อสารโทรคมนาคม การท่องเที่ยว ก่อสร้าง และบริหารธุรกิจ
ด้านการลงทุน ประเทศสมาชิกอาเซียนได้ดำเนินความร่วมมือในการส่งเสริมการลงทุนครอบคลุมสาขาการผลิต เกษตร ประมง ป่าไม้ เหมืองแร่ และการบริการที่เกี่ยวข้องกับ 5 สาขาดังกล่าว
ด้านอุตสาหกรรม อาเซียนมีความตกลงว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมของอาเซียน (ASEAN Industrial Cooperation : AICO) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันให้กับสินค้าอุตสาหกรรมของอาเซียน โดยสนับสนุนการแบ่งการผลิตในภูมิภาค ลดต้นทุนการผลิต โดยการลดภาษีนาเข้าสินค้าสำเร็จรูป กึ่งสำเร็จรูป และวัตถุดิบ ความร่วมมือของอาเซียนในเรื่องนี้เป็นประโยชน์อย่างมากกับอุตสาหกรรมการผลิตและประกอบรถยนต์ของประเทศสมาชิกอาเซียน การมีความร่วมมือกันทางเศรษฐกิจของอาเซียนมีประโยชน์หลายประการ เช่น
1. ช่วยลดต้นทุนการผลิตและมีการเคลื่อนย้ายสินค้าบริการและการลงทุนภายในประเทศสมาชิกอย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น
2. ช่วยลดการพึ่งพาตลาดในประเทศที่สาม อันเนื่องมาจากการขยายตัวของการค้าภายในภูมิภาค โดยเฉพาะสินค้าในกลุ่มที่อาเซียนมีศักยภาพและสามารถผลิตได้เองในระดับมาตรฐานสากล อาทิ ผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ ผลิตภัณฑ์ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และผลิตภัณฑ์ด้านสุขภาพและเครื่องสำอาง
3. ช่วยสร้างอำนาจการต่อรองของอาเซียนกับกลุ่มเศรษฐกิจอื่น ๆ
4. ช่วยเพิ่มสวัสดิการและยกระดับความเป็นอยู่ของผู้บริโภคภายในประเทศสมาชิกอาเซียนให้ดียิ่งขึ้น เนื่องจากผู้บริโภคสามารถเลือกสรรสินค้าต่าง ๆ ได้หลากหลายมากยิ่งขึ้น ในราคาที่ถูกลงแต่คุณภาพสูงขึ้น
5. ช่วยให้เกิดการพัฒนาทางเศรษฐกิจของแต่ละประเทศสมาชิก อันนามาซึ่งชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
ใน พ.. 2545 ผู้นาประเทศอาเซียนได้เห็นชอบร่วมกันให้จัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนเพื่อให้การรวมตัวกันทางเศรษฐกิจของอาเซียนมีเป้าหมายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ขณะนี้ประเทศ สมาชิกอาเซียนกำลังอยู่ในระหว่างดาเนินการให้บรรลุเป้าหมายการเป็นประชาคมเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามเสาหลักของการจัดตั้งประชาคมอาเซียนภายในปีเป้าหมาย พ.. 2558
ประเทศไทยกับอาเซียน
สำนักการประชาสัมพันธ์ต่างประเทศ      กรมประชาสัมพันธ์
2. เขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area : AFTA)
เพื่อให้ประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนได้บรรลุวัตถุประสงค์ด้านความเจริญเติบโตและความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจ เขตการค้าเสรีอาเซียน หรือ AFTA ซึ่งเป็นคำย่อมาจากคาว่า ASEAN Free Trade Area จึงถูกก่อตั้งขึ้นในการประชุมผู้นาอาเซียน (ASEAN Summit) ในปี พ.. 2535 โดยได้รับการลงนามในสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2535 ประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนได้เข้าร่วมในข้อตกลงเขตการค้าเสรีในช่วงปีต่าง ๆดังนี้      ปี พ.. 2538 ประเทศบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และ เวียดนาม
ปี พ.. 2540 ประเทศลาว พม่า
ปี พ.. 2542 ประเทศกัมพูชา
เขตการค้าเสรีเป็นข้อตกลงโดยสมาชิกกลุ่มอาเซียนซึ่งกังวลต่อผลิตภัณฑ์หัตถกรรมท้องถิ่นของตนเอง เกี่ยวกับการตลาดและคุณภาพของสินค้า เขตการค้าเสรีเป็นการลดภาษีศุลกากรเพื่อให้สินค้าภายในอาเซียนเกิดการหมุนเวียน การก่อตั้งเขตการค้าเสรีมีวัตถุประสงค์ดังนี้
1. เพิ่มปริมาณการค้าภายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
2. สร้างแรงดึงดูดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในภูมิภาคให้มากขึ้น
3. ทำให้ภูมิภาคอาเซียนเป็นฐานการผลิตที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลกการดำเนินการของเขตการค้าเสรีอาเซียนนาไปสู่การอำนวยความสะดวกต่อการค้าภายในภูมิภาคอาเซียน โดยการปรับกระบวนการด้านตรวจคนเข้าเมือง ภาษี และลดอุปสรรคอันเกิดจากมาตรการกีดกันทางการค้า ดังนี้
1. ปรับขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมืองให้สอดคล้องกัน
2. ปรับ Tariff Nomenclature ให้สอดคล้องกัน
3. ให้ประเทศสมาชิกปฏิบัติตาม GATT Valuation Agreement
4. อำนวยความสะดวกพิธีการตรวจคนเข้าเมืองด้วย Green Lane
5. ยกเลิกค่าธรรมเนียมการตรวจคนเข้าเมือง
6. ปรับมาตรฐานผลิตภัณฑ์และการตรวจประเมินเพื่อการรับรองของประเทศสมาชิก ให้สอดคล้องกัน
7. จัดทำความตกลงว่าด้วยการยอมรับร่วม